Caner o gün anladı ki; araştırma yöntemleri sadece teknik kurallar bütünü değil, dünyayı anlamlandırmak için kullanılan birer gözlüktü.

Ertesi gün sahaya indi. Elinde ses kayıt cihazıyla, mahallenin 40 yıllık bakkalı Hüseyin Amca ile yaptı. Hüseyin Amca anlattıkça, Caner sorularını akışa göre değiştirdi. Sonra parktaki gençleri bir araya getirip bir Odak Grup Görüşmesi düzenledi. Tartışmalar alevlendikçe, aslında sorunun sadece "selam vermemek" değil, mekanın dijitalleşmesi olduğunu fark etti.

Sonunda raporunu yazarken, araştırmasının her aşamasında sadık kaldığını, katılımcıların isimlerini gizli tuttuğunu (Anonimlik) belirtti. Bulgularını paylaştığında, sadece bir ödevi bitirmiş olmadı; bir toplumun sessiz çığlığını bilimsel bir dille tercüme etmiş oldu.

Rakamların ruhsuz kalacağını hissettiği için yöntemini seçti. Hipotez kurmak yerine, sürecin kendisine odaklanacaktı. Katılımcılarını seçerken rastgele davranmadı; Amaçlı Örnekleme yaparak mahallenin en eski sakinlerini ve yeni taşınan gençleri belirledi.

...