Gece Yarд±sд± Kгјtгјphanesi Oku Instant

Yaşlı kütüphaneci bilgece gülümsedi ve önündeki bomboş, beyaz kapaklı bir defteri ona uzattı. "Doğru hayat diye bir şey yok Elif. Sadece yaşanacak hayatlar var. Pişmanlıklar sadece zihninin sana oynadığı bir oyundur. Önemli olan nerede olduğun değil, şu an elinde olan hayatı nasıl hissettiğindir."

Raflarda milyarlarca yeşil kapaklı kitap diziliydi. Her bir kitap Elif’in hayatında aldığı farklı bir kararı ve o kararın doğurduğu bambaşka bir yaşamı temsil ediyordu.

Böylece Elif onlarca farklı hayatı tek tek ziyaret etti. Çok zengin oldu, dünyayı gezdi, bambaşka insanlarla evlendi. Her seferinde mükemmel hayatı arıyordu ama her yaşamın kendine has başka bir karanlığı, başka bir hüznü vardı. Kusursuz bir hayat yoktu. Gece YarД±sД± KГјtГјphanesi Oku

Elif titreyen ellerini raflarda gezdirdi. Sırtında "Müzisyen Elif" yazan kalın bir cilde dokundu. Kitabı açtığı anda kendini binlerce kişinin adını haykırdığı devasa bir konser sahnesinde buldu. Spot ışıkları gözünü alıyordu. Evet, lisede müziği bırakmasaydı sahip olacağı hayat tam olarak buydu. Ama kulise geçtiğinde hissettiği şey büyük bir yalnızlıktı. Alkışlar dindiğinde etrafında güvenebileceği tek bir insan bile yoktu.

Gözlerini kapatıp kütüphaneye geri döndü. Bu kez daha ince bir kitaba uzandı: "Kasabada Yaşayan Elif". Kitaba adım atar atmaz kendini deniz kenarında küçük, huzurlu bir kafede çalışırken buldu. Sabahları martı sesleriyle uyanıyor, sakin bir hayat sürüyordu. Ancak bu sefer de içindeki o büyük potansiyeli gerçekleştirememiş olmanın verdiği hafif ama amansız bir pişmanlık sızısı hissetti. Pişmanlıklar sadece zihninin sana oynadığı bir oyundur

Saat tam gece yarısını gösterdiğinde Elif kendini ne kütüphanede ne de kendi odasında buldu. Gözlerini açtığında sonsuzluğa uzanan devasa ahşap rafların arasında duruyordu. Havada eski kağıt, toz ve hafif bir lavanta kokusu vardı. Burası Gece Yarısı Kütüphanesi’ydi; yaşanmamış hayatların, verilen ve verilmeyen kararların kütüphanesi.

Elif derin bir nefes aldı. Mükemmel olmayı aramaktan vazgeçtiğinde içini büyük bir hafiflik kapladı. Kendi sıradan, eksik ama gerçek hayatını özlemişti. Böylece Elif onlarca farklı hayatı tek tek ziyaret etti

Kütüphaneci masasında oturan yaşlı kadın gülümseyerek ona baktı. "Hoş geldin Elif," dedi sesi rüzgar gibi fısıldayarak. "Buradaki her kitap senin başka bir versiyonun. Seçtiğin yolların seni nereye götüreceğini merak etmiyor muydun? Şimdi hepsini okuma ve hatta yaşama şansına sahipsin."